علم عصب شناسی سازمانی یک حوزه نوین پژوهشی است که قصد دارد پژوهش ها، نظریه ها و روش های علوم عصبی را با علوم مدیریت و سازمانی پیوند بزند. هدف علم عصب شناسی سازمانی، افزودن دانش موجود در فرآیندهای ذهنی نهفته در تفکرات، رفتارها و نگرش های بازیگران سازمانی به منظور غنی سازی نظریه های مدیریت و همچنین پشتیبانی از اقدامات مدیریتی است تا از این طریق بتواند رفتارهای محیط کاری را درک نماید، پیش بینی کند و بهبود ببخشد.

در طی سالیان اخیر، روش های پژوهش کیفی در میان دانشجویان، اساتید و پژوهشگران علوم مختلف با استقبال روزافزونی مواجه شده اند. روش های پژوهش کیفی، علیرغم جذابیت ها و کاربردهای بسیار فراوان، باعث سردرگمی می شوند زیرا تنوع این روش ها بسیار زیاد است.

در طی سالیان اخیر، روش های پژوهش کیفی در میان دانشجویان، اساتید و پژوهشگران علوم مختلف با استقبال روزافزونی مواجه شده اند. روش های پژوهش کیفی، علیرغم جذابیت ها و کاربردهای بسیار فراوان، باعث سردرگمی می شوند زیرا تنوع این روش ها بسیار زیاد است.

استراتژی رفتاری به معنی کاربرد فنون و روش های علم روانشناسی در فرآیند مدیریت استراتژیک می باشد. سوال اساسی که تئوری های مدیریت استراتژیک، قصد دارند به آن پاسخ دهند این است که چه عامل یا عواملی باعث ایجاد مزیت رقابتی و اختلاف عملکرد سازمان های مختلف می شوند.

استراتژی عصب پایه به معنی کاربرد روش های علم عصب شناسی و روانشناسی در مدیریت استراتژیک می باشد. سازمان های بسیاری در سرتاسر دنیا قصد دارند تفکر استراتژیک را در سازمان خود جاری سازند، اما به دلیل فقدان وجود توانمندسازهای مناسب، قادر به انجام این مهم نمی شوند.

یکی از پرکارترین موضوعات روز مدیریت، کارت امتیازی متوازن می باشد. این ابزار پر کاربرد اولین بار در سال 1990 توسط نورتون مطرح شد و در سال 1992 کاپلان و نورتون به کمک همدیگر آن را بسط دادند.